Portal
Naszej małej ojczyzny - portret własny
Uroczystości z okazji 20-lecia samorządności  rozpoczęto odśpiewaniem hymnu Rzeczpospolitej Polskiej. Powitania dokonali prowadzący Krystyna Czerny i Andrzej Sobecki. Szczególnie gorąco witali tych samorządowców, którzy pracowali dla społeczności lokalnej dawniej i tych, którzy pełnią tę zaszczytną funkcję obecnie. Powitali również wszystkich, którzy przez dwadzieścia ostatnich lat społecznie przyczyniali się do odbudowy samorządowego wizerunku naszej gminy.
Dzisiejszy dzień jest naszym wspólnym świętem i każdy z Państwa jest dzisiaj najważniejszy.  Jest nam niezmiernie miło poprowadzić dla Państwa tę  galę podsumowującą  20 wspólnie przeżytych lat.

Złożono hołd naszym osieckim samorządowcom, którzy pełnili tę funkcję
i zostali powołani do wieczności. Są nimi:
Irena Kliś – Zastępca Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego oraz Radni Stanisław Adamus, Władysław Głuszek, Stanisław Szostak, Władysław Lekki i Stanisław Płonka.
Minutą ciszy uczczono ich pamięci.

Głos zabrał przewodniczący Rady Gminy Osiek p. Jerzy Czerny, powiedział między innymi:
Początki odrodzonego samorządu nie  były łatwe.  Trzeba było nie tylko znaleźć odpowiednich ludzi do realizacji nowych zadań nałożonych na gminy, ale również należało sprostać rozbudzonym nadziejom mieszkańców. To jak wygląda dzisiejsza Polska, województwo małopolskie, powiat oświęcimski i wreszcie nasza gmina Osiek to zasługa dziesiątków, setek tysięcy samorządowców, takich jak Wy Drodzy Państwo, to Wasza zasługa. Wspaniałych mieszkańców Osieka i Głębowic, którzy oddali swojej małej ojczyźnie swój czas, swój talent, swoją wiedzę. To zasługa wójtów, radnych, sołtysów, pracowników samorządowych, dyrektorów i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, członków  stowarzyszeń i organizacji, księży i wielu bezimiennych mieszkańców naszej gminy.
Następnie głos zabrał wójt Gminy Osiek p. Jerzy Mieszczak, który w swoim wystąpieniu przypomniał, że to 27 maja 1990r. czyli 20 lat temu odbyły się wybory do organów samorządu gminnego, które były „rewolucją ustrojową”. Samorządy otrzymały określone kompetencje, zadania i środki, a co za tym idzie samodzielność w podejmowaniu decyzji. To tu na dole radni decydują na co wydać pieniądze z budżetu. Dla przykładu podam, że budżet naszej gminy na początku 1991r. był na poziomie 6,6 miliona złotych by w roku 2010 wzrosnąć do 19,5 miliona złotych. Wójt wymienił ważniejsze inwestycje przeprowadzone w ostatnim dwudziestoleciu, tak jak zmienia się budżet, tak zaczęła  zmieniać się nasza gmina.
Mówiąc o samorządności musimy przypomnieć jej historię. Bez tego nie zrozumiemy, czym tak naprawdę była i czym jest obecnie. Krótko, historię samorządności naświetlił emerytowany nauczyciel historii i jej badacz p. Bronisław Jania, który przekazał na ręce wójta i przewodniczącego Rady Gminy książkę uchwał Rady Gminy Osiek od 1916r. do końca roku 1928. Stwierdził, że jej miejsce powinno być w Urzędzie Gminy najlepiej w Bibliotece.
Życzenia wszelkiej pomyślności w pracy samorządowej złożył starosta oświęcimski p. Józef Kała.
W programie artystycznym wystąpił chór gimnazjalny „Camminando” pod dyrekcją Bernadety Stawowczyk- Zemanek. Młodzież gimnazjalna przedstawiła program pt.”20 lat wspólnie” podsumowujący  Młodzieżową Akcję Obywatelską z programu  zainicjowanego przez Minister Edukacji Narodowej Katarzynę Hall. Gimnazjaliści wszystkich klas przygotowali multimedialną projekcję edukacyjną przedstawiającą  jak na przestrzeni 20 lat zmieniła się nasza gmina. Następnie w programie słowno - muzycznym recytowali i śpiewali pieśni o ojczyźnie, przeplatane wspomnieniami prowadzącego uroczystości sekretarza gminy Andrzeja Sobeckiego.

Naszą małą  ojczyzną jest Osiek. Miejscowość, w której ja  stawiałem pierwsze kroki, gdzie uczyłem się  pierwszych słów, gdzie się wychowałem. Polska literatura przez setki lat nie mogła się obyć bez tematyki patriotycznej. Ileż  to razy czytając książki i wiersze napotykałem temat “małej ojczyzny” -  dom, miasto, kraj, przystań, szczęście.
Iluż wybitnych malarzy stworzyło obrazy poświęcone lokalnemu pięknu - mam tutaj na myśli chociażby obrazy Juliana Fałata, który w niesamowity sposób zamknął w nieruchomości obrazu  osieckie pejzaże, i wspomnienia z dzieciństwa.
Osiek zajmuje  szczególne miejsce w moim sercu. Gdziekolwiek i z kimkolwiek jestem zawsze powracam myślami do Osieka - do mojego domu. W głowie przewijają mi się obrazy najpiękniejszych chwil, jakie tu przeżyłem. Wspomnienia - to one są wtedy najważniejsze. Wspominam beztroski czas zerówki, pamiętam jeszcze jak broniłem się przed “nauką liczenia na patyczkach”. Ile bym dał,  żeby móc się dziś położyć po szkole, odpocząć od tego zgiełku. Potem czas szkoły podstawowej i pierwsze rysowanie szlaczków, pisanie literek, składanie głosek w jeden wyraz - ach jakie to były piękne czasy. Potem przyszło liceum a w moim stosunku co do Osieka nic się nie zmieniło. Kochałem, kocham i będę kochać to moje miejsce na ziemi. Osiek jest dla mnie jak Itaka dla Odyseusza. Itaka zawsze pozostanie symbolem ukochanego domu związanego z gospodarzem więzami wierności i lojalności. To obiekt tęsknoty i miejsce szczęśliwego, choć nie szczędzącego przeszkód, powrotu. Mam nadzieje że i w moim przypadku tak będzie, że cokolwiek się stanie i obojętnie, jak się potoczą moje losy w przyszłości zawsze uda mi się szczęśliwie powrócić do mojego domu i mojej malej ojczyzny.
Naszym miejscem na ziemi jest miejsce, gdzie istnieje więź pokoleniowa, to ja i ty, on, ona - wy wszyscy. Od najmłodszych lat rodzice, dziadkowie, nauczyciele uczą nas zrozumieć istotę przynależności do swojego miejsca na ziemi. Obowiązkiem każdego Polaka, chłopca czy dziewczyny, stuletniej staruszki czy dziesięcioletniego dziecka, jest wiedzieć, czym jest ta, za którą jeszcze nasi dziadkowie oddawali życie, a babcie wylęknione oczy wznosząc ku górze, na kolanach odmawiały różaniec.

Osiek można definiować na bardzo wiele sposobów. Nie ma bowiem reguły, która do końca wyczerpywałaby wszystkie jego znaczenia. Dla każdego z nas znaczy on coś innego, każdy z nas inaczej go kocha, co jednak nie oznacza, że któraś z tych miłości jest gorsza czy słabsza.
Na zakończenie uroczystości wójt podziękował prowadzącym Krystynie Czerny i Andrzejowi Sobeckiemu za przygotowanie całości uroczystości, Wandzie Nikliborc za przygotowanie prezentacji multimedialnej, Bernadecie Stawowczyk- Zemanek za oprawę muzyczną, Bogusławie Twaróg za przygotowanie recytatorów, Dorocie Stelmach, Ewie Lasatowicz i Teresie Dźwigoń za przygotowanie wystawy, Ewie Nakoniecznej, Robertowi Klęczarowi i Aleksandrowi Piaseckiemu za stronę techniczną uroczystości, a także młodzieży i nauczycielom za przygotowanie akademii, a wszystkim uczestnikom za przybycie.
Rozalia Ćwiertnia